BİR AYRILIK SESSİZLİĞİ

Bir adam gelir elleri nasırlı ,gözleri kahırlı,dili yalanlı...

Bir adam gelir ve oturur,oturduğu koltuk lanet okur,gök kubbe ise biten aşkın selâsını...

Kadın gelir ve oturur adamın karşısına görüş mesafesine yakın lakin bir o kadar uzak.

Kadının saçları vardır rüzgara eş,aşkla kalleş.

Gözleri vardır elanın yeşiline kahveyi küstüren.

Sözleri vardır acılı bir şair gibi...

Adamın bir kahve dumanı uzağında eli saçlarında saçları belinde gözleri Hîra da.

Adam konuşur adam konuşunca kahve bulanır,bağ evinin yanından akan durgun sular durulur.

Adam söz verir kadın güler.Gülmek bir melekle kardeş.

İnce şekersiz bir kahve kokusu sinerken odaya dışarıdan gelen soğuk hava kalbini deler geçer kadının.

Eski kırk beşlik plaklar çalınır evin salonunda adam kadına bakar ,kadın adama kıyar.

Bir aşk; bir şarkı,bir kahve ve bir Kasım eşliğinde biterken, güneyde bir kuş havalanır kuzeyin buzuna inat.

Kadın kahveyi yudumlar bir devir kapanır.Kapı aralanır huzur evi terk eder ayrılık misafir olur,yüzsüz dür çünkü ayrılık ,erkekle eşdeğerdir bu sebeple.

Güneyde bir şarkı yazar bir adam tüm aşklara inat,

Kadın adamı sever tüm Kuzeye inat .

Kader KİBAR